������������

ث

فرهنگ معین

(حر.) پنجمین حرف از الفبای فارسی است که در حساب ابجد برابر ۵۰۰ می‌باشد. این حرف در واژه‌های فارسی وجود ندارد. اما در اوستایی و پارسی باستان وجود داشته.


ج

فرهنگ معین

جمع


ص

فرهنگ معین

صفت


ص

فرهنگ معین

(حر.) هفدهمین حرف از الفبای فارسی برابر عدد ۹۰ در حساب ابجد. این حرف در لغات اصیل فارسی یافت نمی‌شود و خاص لغات مأخوذ از عربی یا زبان‌های دیگر و یا مبدل لغات فارسی است.


ط

فرهنگ معین

(حر.) نوزدهمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۹ در حساب ابجد.


ن

فرهنگ معین

(حر.) بیست و نهمین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر با عدد ۵۰ می‌باشد.


گ

فرهنگ معین

(حر.) بیست و ششمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۲۰ در حساب ابجد.


ش

فرهنگ معین

[ په. ] ضمیر شخصی متصل سوم شخص مفرد است. ۱- به صورت مفعولی: «دادش». ۲- به صورت فاعلی: «گفتش». ۳- به صورت اضافی: «خانه اش».


غ

فرهنگ معین

(حر.) بیست و دومین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۱۰۰۰ در حساب ابجد.


م

فرهنگ معین

(حر.) بیست و هشتمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۴۰ در حساب ابجد.


ه

فرهنگ معین

(حر.) سی و یکمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۵ در حساب ابجد.


ژ

فرهنگ معین

(حر.) چهاردهمین حرف از حروف فارسی.


ک

فرهنگ معین

(حر.) بیست وپنجمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۲۰ در حساب ابجد.


ی

فرهنگ معین

(حر.) سی و دومین حرف از الفبای فارسی برابر با ۱۰ در حساب ابجد.


ج

فرهنگ معین

(حر.) یکی از حروف صامت، ششمین حرف از الفبای فارسی است که در حساب ابجد برابر عدد ۳ می‌باشد. گاهی به «ز» و گاهی به «گ» تبدیل می‌شود.


ز

فرهنگ معین

(حر.) سیزدهمین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر با عدد ۷ می‌باشد.


ض

فرهنگ معین

(حر.)هجدهمین حرف از الفبای فارسی، برابر با عدد ۸۰۰ در حساب ابجد.


آ

فرهنگ معین

(حر.) «آ» یا «الف ممدوده» نخستین حرف از الفبای فارسی ؛ اولین حرف از حروف ابجد، برابر با عدد "۱".


ت

فرهنگ معین

(حر.) چهارمین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر عدد ۴۰۰ می‌باشد.


ذ

فرهنگ معین

(حر.) یازدهمین حرف از الفبای فارسی، برابر با عدد ۷۰۰ در حساب ابجد.


س

فرهنگ معین

(حر.) حرف پانزدهم از الفبای فارسی، برابر با عدد ۶۰ در حساب ابجد.


ف

فرهنگ معین

(حر.) بیست و سومین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۸۰ در حساب ابجد.


پ

فرهنگ معین

(حر.) سوّمین حرف از الفبای فارسی و از حروف صامت است.


د

فرهنگ معین

(حر.) حرف دهم از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر با عدد ۴ می‌باشد.


ظ

فرهنگ معین

(حر.) بیستمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۹۰۰ در حساب ابجد.


ع

فرهنگ معین

عربی


ع

فرهنگ معین

(عین) (حر.) بیست و یکمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۷۰ در حساب ابجد.


ل

فرهنگ معین

(حر.) بیست و هفتمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۳۰ در حساب ابجد.


ب

فرهنگ معین

(بِ) (پیش.) ۱- بر سر اسم درآید (به جای تنوین منسوب عربی) و از آن قید سازد: بیقین = یقیناً. ۲- بر سر اسم و حاصل مصدر درآید و قید سازد: بزودی. ۳- گاه بر سر اسم درآید و آن را صفت سازد: بهوش.


خ

فرهنگ معین

(حر.) حرف نهم از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر عدد "۶۰۰" می‌باشد.


ر

فرهنگ معین

(حر.) دوازدهمین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد برابر با عدد ۲۰۰ می‌باشد.


ق

فرهنگ معین

(حر.) بیست و چهارمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۱۰۰ در حساب ابجد.


و

فرهنگ معین

(~.) خاصه، مخصوصاً.


چ

فرهنگ معین

(حر.) هفتمین حرف از الفبای فارسی که در حساب ابجد، برابر عددِ ۳ می‌باشد و در زبان عرب وجود ندارد.


ح

فرهنگ معین

(حر.) هشتمین حرف از الفبای فارسی، برابر با عدد ۸ در حساب ابجد.


ق

فرهنگ معین

قید


قت

فرهنگ معین

یونجه، اسپست تر یا خشک.


قح

فرهنگ معین

۱- خالص، ساده. ۲- درشت خوی.


قد

فرهنگ معین

(~.) پوست بزغاله.


قس

فرهنگ معین

قیاس کثیر


قط

فرهنگ معین

برش بر پهنا.


قل

فرهنگ معین

(~.) حبابی که بر اثر جوشیدن آب به سطح آید.


مج

فرهنگ معین

(مَ) = ماج: ماه، قمر.


زن

فرهنگ معین

(زَ) [ په. ] ۱- انسان ماده. ۲- همسر.


زه

فرهنگ معین

(~.) چلة کمان.


زی

فرهنگ معین

(حراض.) سوی، طرف.


سا

فرهنگ معین

نوعی پارچه لطیف گرانبها.


سب

فرهنگ معین

(سَ بّ) ۱- دشنام دادن. ۲- دشنام، لعن و نفرین.


ست

فرهنگ معین

(~.) ۱- مجموعه. ۲- سری، دست. ؛ ~کردن مجموعه‌ای را به صورت هماهنگ به کار بردن. ۳- در ورزش‌هایی مانند تنیس و بدمینتون یک دور بازی.


غت

فرهنگ معین

(غُ یا غَ) ۱- جاهل، نادان. ۲- گول، کم فهم.


کلمات اتفاقی